सोमवार, १३ नोव्हेंबर, २००६

आठवण तुझी येता...

प्रिया, तू गेलास त्याला किती काळ लोटला,
ह्याचा मी कधीच हिशोब केला नाही...
पण, आठवण तुझी येता वाटतं,
मागच्याच तर क्षणी तर,
तू माझ्यासमोर बसला होतास,
माझ्या नजरेत, स्वत:ला शोधत..!!
आणि मग,
नि:शब्द शांततेत
मला तुझे श्वास ऐकू येतात,
आणि मग तू मला दिसू लागतोस,
माझ्या कणाकणात!!!

सोमवार, ६ नोव्हेंबर, २००६

निरोप तुला देतो प्रिये...

मला ठाऊक आहे,
तू माझी नव्हतीस,
निरोप न घेता गेलीस,
इतकीही परकी नव्हतीस !


न कळले माझे प्रेम तुला,
मज दु:ख त्याचे नाही ...
न समजलेस मज तू मित्रही,
इतकेच मनाला सलते !!


ग़ेलीस तू सोडुनी प्रिये,
आठवणींचे क्षण काटेरी..
बोचतील ते पुन्हा मनाला,
पुन्हा पुन्हा मी होइन जखमी !!


न येशील तू परतुनी..
मज ठाऊक हे ग आहे..
न बघेन मी ही वाट तुझी,
मज शपथ तुझी आहे!!

प्रिय मैत्रेयीस..

होतीस साथ तू तेव्हा
तू आजही सोबत आहेस,
तुझे परकेपणही, आपले भासे तेव्हा,
आज ओळखही अनोळखी भासे!!


तू होतीस बुध्दीवादी,
पण जपायचीस मनाला,
हल्ली प्रेमही करतेस,
संभाळून व्यवहाराला !!


जमु लागलयं तुला,
मैत्रीचे जमाखर्च मांडायला..
स्वत:चे मत मांडताना,
मार्केटींग स्ट्रॅटेजी वापरायला !!


मैत्रेयी, तू हरवलीस,
मन सैरभैर आहे,
आठवणींच्या वाटेवर,
मन पुन्हा तुला शोधत आहे...


जीवनाच्या एका वळणावर,
आपले मार्ग का वेगळे झाले?
मी उत्तर शोधत आहे,
पुढच्या वळणावर भेटू कदचित,
असे उगीचच वाटत आहे !!