गुरुवार, १९ जुलै, २००७

असे काय आहे..?

सांग नजरेत तुझ्या असे काय आहे...
भेटण्यास पुन्हा नजर अनावर आहे!

सांग मौनात तुझ्या असे काय आहे...
लपवलेस जे तू, मज ऐकायचे आहे!

सांग सुरात तुझ्या असे काय आहे...
भिजले कितीक, परी मी अतृप्त आहे!

सांग स्पर्शात तुझ्या असे काय आहे...
अनोखी प्रीत नवी, मनी अंकुरते आहे!

सांग सहवासात तुझ्या असे काय आहे...
दुरावा हरेक क्षणी युगांचा भासत आहे!

मंगळवार, १७ जुलै, २००७

आंधळे प्रेम

एका मैत्रिणीच्या अनुभवावर आधारित...
-------------------------------------

ती आणि तो..
कॉलेजमध्ये एकत्र शिकले..
ती सुंदर आणि तो हॅंड्सम,
त्याने तिला ’विचारले’
आणि तिने लाजून होय म्हंटले...

तुम्ही म्हणाल,
ह्यात काय विशेष?
हे तर नेहमीच घडते...

दोघांनाही घरून विरोध झाले..
पण प्रेमाला कोण बांध घालू शकले?
दोघेही सेटल झाले...
प्रेमाचे रुपांतर लग्नात झाले...

तुम्ही काय विचार करताय...?
सारे कसे आलबेल झाले.!
अगदी सिनेस्टाईल झाले... !
पण इथे सिनेमाचा The End होतो...
आणि आयुष्य इथूनच सुरू होते!

राजा राणीचा संसार सुरु झाला...
नव्या नवलाईत प्रेमाला बहर आला!
हळूहळू गाडी पुढे सरकली...
बहर फुलण्याआधी,
ओसरायला सुरुवात झाली...

तिचे आचार विचार, संस्कार,
त्याच्याहून वेगळे होते...
तिच्या आधुनिक विचारांना,
त्याच्या संकुचित वृत्तीचे कूंपण होते!

तिच्यासाठी तो अजूनही मित्रच होता,
त्याच्यालेखी मात्र ती पायातली वहाण होती..
प्रेयसी आता बायको झाली होती...
तो म्हणेल ते सारेच तिने ऐकावे,
त्याची अपेक्षा होती...

त्याच्या वृत्तीला विरोध करण्याचा,
तिने गुन्हा केला!
तिला शिक्षा देण्या,
त्याच्यातील राक्षस जागा झाला...

शिविगाळ, मारामारी,
रोजचीच सुरु झाली...
आपण ज्याच्यावर प्रेम केले,
तो हाच का?
तिची मती गुंग झाली !

नक्की कुठे चुकले,
ती शोध घेऊ लागली..
आंधळ्या प्रेमाने घात केला.
तिला जाणिव झाली !

आता मात्र ती सावध झाली!
सुटका करुन घेण्यासाठी,
तिने धडपड सुरु केली...
त्याची नजर चुकवून,
ती घरातून पळून गेली!

आणखी एका
आंधळ्या प्रेमाची परिणीती,
लवकरच घटस्फोटात झाली!

गुरुवार, ५ जुलै, २००७

मुलगाच हवा...


ई-सकाळवर नेहमी वेगवेगळ्या विषयांवर जनमत चाचणी घेतली जाते. कालच्या ई-सकाळवर "मुलगाच हवा असणारांना गर्भलिंगनिश्चितीचा अधिकार देणे योग्य ठरेल काय" या मुद्द्यावर मतचाचणी घेण्यात आली.
खरचं असे काही अधिकार देणे योग्य आहे का? माझ्या मते असा अधिकार देणे सामाजिकदृष्ट्या फारच घातक आहे...कारण इथे कोणालाही मुलगी नको असते. "मुलगा काय किंवा मुलगी काय.. दोन्ही सारखेच..",असे कोणी कितीही म्हणाले, तरी आपल्याला मुलगी व्हावी असे खूप कमी जणांना वाटत असते.. आणि त्यांच्या मागच्या पिढीचे तर विचारुच नका...आपल्याला होणारे नातवंड हे मुलगाच असावे असा बहुतेकांचा अट्टाहास असतो. खासकरून स्त्रियां...माझ्या मुलाला/मुलीला मुलगा झाला, म्हणजे मी या संसारातून सुटले असे म्हणणा-या कितीतरी आया मी पाहिल्या आहेत. अशी परिस्थिती असताना, जर "गर्भलिंगनिश्चितीचा अधिकार" राजरोसपण मिळाला तर मग काय होईल हे सांगायला कोणा ज्योतिषाची गरज नाही. मागेही मी माझ्या ब्लॉगवर "नको असलेल्या मुलींना सरकार संभाळणार.." या विषयावर एक पोस्ट टाकली होती. तिथेही मी ह्याबद्द्ल विचार मांडले होते.
मुळात मुलगी नकोशी का वाटते? ती वंशाचा दिवा नाही म्हणून ? तिची अब्रू आयुष्यभर संभाळावी लागते म्ह्यणून? तिच्या लग्नावर आई-वडिलांना आयुष्यभराची कमाई खर्च करावी लागते म्हणून? मुलीचे आई-वडिल म्हणून कमीपणा घ्यावा लागतो म्हणून? नक्की कशासाठी मुलगी नको असते?
किंवा मुलगा का हवा असतो...? तुमचे नाव तो पुढे चालवू शकतो म्हणून? तो तुम्हाला आयुष्यभर संभाळू शकेल म्हणून ? त्याच्या लग्नात तो भरपूर हुंडा आणेल म्हणून?
कधी बदलणार हे वर्षानुवर्षे चालत आलेले बुरसटलेले विचार...? कधी बदलणार लग्नाच्या नावाखाली, मुलीच्या आई-वडिलांना लुबाडणा-या रुढी आणि चाली रिती? कुठेही गेले तरी आपले शिल धोक्यात येणार नाही याची तिला खात्री कधी मिळेल? कधी घेऊ शकतील मुली मोकळा श्वास? कधी संपेल जन्मालाही येण्याआधीचे त्यांचे मरण?
काहीच करायचे नाही का आपण? आपण एक तर नक्कीच करु शकतो... स्वत:पासून सुरुवात करु शकतो हे सारे बदलण्यासाठी... नाही का?