( लोकसत्ताच्या चतुरा मासिकात प्रसिध्द झालेली माझी पहिली कविता...)
नाते न जुळले जरी,
प्रिया तुझे नि माझे,
आठवण तुझी येता,
मन का उदास होते?
आठवण तुझी येता,
मी सारं काही विसरते...
स्वप्नील तुझ्या डोळ्यातील,
स्वप्नं होऊन जगते...
आठवण तुझी येता,
मी रात्र रात्र जागते,
तुझ्या आठवणी कुरुवाळत,
उगीच कुस बदलत रहाते...
तु न झालास माझा,
हे स्विकारले जरी आहे...
आठवण तुझी येता,
मी तुझ्यात गुंतत जाते...
न उमगले कधीही,
हे असे का घडते...
पण, आठवण तुझी येता,
मी न माझी उरते !!
मंगळवार, १० ऑक्टोबर, २००६
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
३ टिप्पण्या:
रुपाली, तुझी कविता वाचली. खूपच छान आहे. अजून टाक पुष्कळ कविता.
A very nice poem Rupali! Keep it up!
टिप्पणी पोस्ट करा