वेड्या पावसाची रिमझिम,
सृष्टी ओलावून जाई..
अनावर थेंबा थेंबातून तो,
सृजनाचे गीत गाई..
वेड्या पावसाची रिमझिम,
जग हे आसावून जाई...
बेधूंद पावसाचे हे क्षण,
नभ सारे कुशीत घेई...
वेड्या पावसाची रिमझिम,
मनही वेडावून जाई,
बरसता तुझ्या आठवणीं,
मन चिंब भिजून जाई..
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
३ टिप्पण्या:
मस्तय ग कविता... पावसाची वाट तरी किती बघायची? अजून सुरू नाही झाला. अश्यावेळी मग पावसाच्या कवितांवरच समाधान मानायला हवं, हो की नाही?
chaan aahe kavita! :)
टिप्पणी पोस्ट करा