काचा लागलेल्या जिव्हारी..
रुतून बसल्या खोल किती,
ठसठसते इतके आता
हलक्या ओरखड्यानी !
दोष इतकाच माझा
मी प्रामाणिक राहिले होते,
भावनांचे दार माझ्या
सताड उघडे टाकले होते..
दोष इतकाच माझा
मी वार झेलत होते,
प्रत्येक लढाईत
शस्त्र ठेवत होते
दोष इतकाच माझा
मी आशावादी होते,
बदलेल परिस्थिती
म्हणून वाट पाहत होते !
दोष इतकाच माझा
जाणीव अन्यायाची होती,
सांभाळण्याचे स्वतःला
शहाणपण मात्र नव्हते
काढू कशा कळेना
काचा हलक्या हातानी,
काचा पाणी चा खेळ हा
खेळून जिंकू मी कशी..
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा